Lewis Carrol, de schrijver van Alice in Wonderland, was nogal een taalspeler. Hij bedacht een taalspel waarbij je woorden moest zoeken die een bepaalde woordkern, een gegeven setje letters, moest bevatten.
Bij chr kan je dan komen tot: schrijver schrander, schriftelijk, ….
Wat moeilijker is het met uwv. Vrouwvriendelijk past, maar wat nog meer? Zwaluwvlucht. En verder?
Je kunt het spel zo moeilijk maken als je wilt. Bedenk een wonderlijke lettercombinatie, en je deelnemers hebben wat te puzzelen. Kies iets veel-voorkomends, en je zaait en oogst succeservaringen. Minder letters in je woordkern maken het makkelijker, meer letters leiden tot minder mogelijkheden.

De toepassing in een schoolklas met midden- of bovenbouwers kan toch al snel tot een bord vol woorden leiden, woorden die bijvoorbeeld allemaal de woordkern “van” bevatten. Van vandaal via vandaag en vanavond naar vangen en vanzelf en meer. Een fijne vervolgopdracht (voor de vaardiger deelnemers) zou kunnen zijn om zinnen te maken met zoveel mogelijk van deze woorden (dit is een variant op het spelletje woordplicht).
“Vandaag, om precies te zijn, vanavond, gaan we (vanzelfsprekend), tezamen met een groepje vermeende vandalen, een stelletje vanaf een opvanglocatie weggevlogen papegaaien vangen.“
Met woorden (of namen) als Vancouver, Vanessa, gevangenis, vanille, vancomycine, aanvankelijk en chroomvanadium moet ook wel wat te schrijven zijn.