Geen ja geen nee

Een klassieker onder de woordspelletjes? Ooit was er een spelprogramma op de radio waarbij een spelleider een deelnemer het leven zwaar maakte. De deelnemer mocht de woorden “ja” en “nee” niet gebruiken. In Asterix en de gladiatoren werd een moeilijker versie van dit taalspel gespeeld. De woorden “wit” en “zwart” mochten ook niet. Er is ook een spelletje waarbij niet ge-“euht” mocht worden.
Als je vindt dat er geen plaats is voor jij-bakkers en egocentrisme kan je de woorden “ik” en “jij” verbieden.
Dit soort spelletjes zijn goed met z’n tweeën te doen, maar ook met een grotere groep. Je hebt een spelleider nodig en duidelijke regels over wat wel en niet mag. Wat natuurlijk altijd mag, is het voeren van een goed gesprek. Zolang er maar niet gejaat en geneet (of erger) wordt.
Is dit spel ergens goed voor? Ja. Nee. Je let beter op wat je zelf zegt en op wat gezegd wordt. Maar of je daarmee ook beter naar elkaar luistert valt te betwijfelen. 

Een ander taalspel met ja’s en nee’s is de ja/nee-wisselaar.