Enkelwoordsverhaal

Wat heb je nodig voor een goed verhaal? Een hoofdpersoon? Een onderwerp? Een gebeurtenis? Woorden? Een begin en midden en eind? Een spanningsboog? Motorische momenten? Een gedeeld referentiekader? Dat alles? Vast wel. Maar met dit taalspel, het enkelwoordsverhaal, heb je aan een enkel woord en heel veel fantasie genoeg. 

Kinderboekenschrijver Enne Koens vertelde erover op een bijeenkomst van kinderboekenmakers, en refereerde daarbij aan het werk van de Italiaanse verhaalkunstenaar Gianni Rodari (en zijn boek: Grammatica van de fantasie). 
Kies een enkel betekenisrijk zelfstandig naamwoord of werkwoord (denk bijvoorbeeld aan slagroomtaart of hoepelen) en laat de deelnemers rondom dat ene woord een fantasierijk verhaal verzinnen. Niets vreemds is te vreemd, niets wonderlijks te wonderlijk. Honden die slagroomtaarten stelen om zieke poezen iets te eten te brengen? Prima. Kinderen die hoepels gebruiken om aliens mee te vangen? Fijn. Een bakker die een slagroomtaartwedstrijd wint? Kan uitzonderlijker. 

Het helpt om als spelleider voorbeelden te geven die aanslaan bij het publiek. Het is ook goed om deelnemers die er niet heel veel van bakken niet af te kraken.
Afhankelijk van de samenstelling van de deelnemersgroep kan je het spel individueel laten spelen, of met kleine groepjes spelverzinners. Je kunt de deelnemers allemaal hetzelfde woord geven, of iedereen verschillende woorden. Enige voorbereiding kan geen kwaad, bijvoorbeeld door van tevoren losse, bruikbare woorden op papiertjes te schrijven en die uit te delen

Heb je geen zin om zelf woorden te verzinnen?

Als je niet een enkel woord maar meerdere woorden tegelijk wilt gebruiken voor een verhaal, dan kan dat natuurlijk ook. Een verhaal met drie dingen is zo’n taalspel. En woordplicht gebruikt nog meer woorden.