De eerste en de laatste letter

Twee spelers zitten bij elkaar. Ze tellen af van 3 naar 0, en dan, in plaats van de nul, zeggen (of roepen) ze een willekeurige letter. De ene zegt de ene letter, de andere de andere. Dat is het begin van dit taalspel, en wat komt er na het begin? Dan moeten ze allebei zo snel mogelijk een woord verzinnen dat met de ene letter begint en met de andere eindigt. Degene die het eerst een goed woord heeft, die heeft gewonnen. 

M!
N!
Maan!

Z!
S!
Zoenoffers!

Zijn er aandachtspunten?
Zeker.
Het is nog een opgave om elkaar te horen, om die begin- en eindletter allebei te verstaan. 

Zijn er regels mogelijk?
Zeker.

Een afspraak over welke letter als beginletter en welke als eindletter geldt is prettig. Die afspraak kan zijn dat het niet uitmaakt, of dat de ene speler (of de andere) altijd de beginletter heeft, of dat het om de beurt gaat. Maar kies!

Je kunt met punten spelen. De eerste woordvinder heeft een punt, de tweede (de laatste) niet. 
Als je een woord fout spelt kan je strafpunten krijgen, als je met bestraffingen wil werken. 
1-0, 2-0, 12-7, 20-12, je kunt zo lang doorgaan als je maar wil. 

Mag je wel of niet namen noemen, of productmerken, of afkortingen, of buitenlandse woorden? Als je daar van tevoren duidelijk over bent schept dat duidelijkheid. 

X!
Z!
Ja, dag, dat gaat niet lukken. Tenzij je de letters omdraait en woorden als zondagshoax of zebraroux goed vindt (meer over niet bestaande nieuwe woorden vind je hier). Het is zinvol een extra afspraak over lettergebruik te maken. Letters als Q, X en Z kan je verbieden. En een V mag in het Nederlands nooit aan het eind.

Zijn er varianten met meer spelers?
Ja hoor. Twee spelers kiezen de eerste en laatste letter, en iedereen die meedoet mag passende woorden roepen (of opschrijven).
Opschrijven kan sowieso, ook met twee spelers. Dan is het taalspel een stuk minder luidruchtig.